Vá, ég hef ekki fundið jafnmikinn kjánahroll síðan síðasta álíka móttökuathöfn fór fram. Þá fylgdist maður spenntur með líkt og nú, nema þá í gegnum útvarp þar sem ég var í 7. bekkjar ferðalagi í Reykjaskóla . Þá kom Keikó til landsins í risa flugvél og landinn að deyja úr spenningi.
Fyrr má nú aldeilis fyrr vera.
Held að það sem ráði þessum móttökum séu vinsældir. Handbolti er vinsæll á Íslandi. Fjöldinn fylgjast með handbolta og því hefur fólk áhuga á að hylla landsliðið þegar vel gengur. Færri hafa áhuga á badminton, júdó og sundi. Efast um að júdókappinn sem keppti hefði fengið fálkaorðu hefði hann unnið gull, efast líka um að fólk hefði hópast saman til að hylla hann þegar heim kæmi. Ósanngjarnt, en svona virka vinsældir.
Ég hegðaði mér einsog öll þjóðin á meðan leikunum stóð; vaknaði snemma og var ofur-spennt. Var stolt (og er enn) af “strákunum okkar” og var viss um að þeir yrðu Ólympíumeistarar.
En öllu má nú ofgera og þessi viðhöfn sem er í gangi núna finnst mér kjánaleg. Útsendingin á RÚV er pínleg og yfirborðskennd. Ég held að Íslendingar muni vakna með timburmenn að einhverjum tíma liðnum og sjá, líkt og eftir heiðursmóttöku Keikós, að eitthvað var rangt við þetta.
Það er þó hvorki handboltalandsliðið (né Keikó á sínum tíma) sem á sök á þessari pínu. Bæði landsliðið og háhyrningurinn stóðu fyrir sínu og vel það. En ríkisstjórnin ætti aðeins að skoða sín mál…
