Fyrir stuttu vorum við að læra samningatækni í stjórnun, þ.á.m. samningatækni í launaviðræðum. Það var e-ð sem ég þurfti á að halda (og vonandi get nýtt mér) því ég er típísk kvensa sem lætur bjóða sér alltof lág lán og viðheldur þar með launamismun kynjanna.
Ég er yfirleitt frekar hörð í samningum -öllum samningum sem varða mig ekki persónulega. Ef ég er ósátt, fæ slæma þjónustu, finnst troðið á mér - þá kvarta ég. Ég læt í mér heyra ef það er troðið á fólki í kringum mig. Ég er góð í business og almennum samningaumræðum. En að þurfa að biðja um e-ð og kvarta í leiðinni -það er mér algjörlega um megn. Þetta á bæði við um að BIÐJA um launahækkun eða fara til læknis og segja að e-ð sé að. Hvort tveggja er alveg mín versta martröð.
Við fengum m.a. þennan texta frá Aðalsteini Leifssyni:
Konur eru hreint ekki verri samningamenn en karlar. Ítrekaðar og vandaðar athuganir sýna að konur og karlar ná sama árangri í samningaviðræðum og því hefur það ekkert forspárgildi um niðurstöðu að vita hvort samningsaðilinn er kvenkyns eða karlkyns, nema… þegar kemur að einstaklingsbundnum launaviðræðum. Í launaviðræðunum breyta konur (ekki allar – en mjög margar) um samningahegðun og biðja ekki um það sem þær vilja eða sækast eftir heldur aðeins það sem þær geta fengið án átaka. Karlar eru margfalt líklegri til að semja um það sem þeir vilja meðan konur eru líklegri til að bíða eftir að vera boðin launahækkun, ábyrgð, áberandi verkefni og mannaforráð. Þegar það gerist ekki þá eru þær ósáttar og fara e.t.v. annað.
Þarna er mér nákvæmlega lýst !
Ég stend mig vel og legg mig fram og VONAST svo eftir því að e-r taki eftir því og BJÓÐI MÉR betri kjör. En auðvitað gerist það ekki. Vinnuveitandinn er bara sáttur með að hafa góðan starfskraft á lágum lánum sem krefst einskis.
Frábært.
Þetta verður næsta krefjandi mission -að þora að fara til læknis (þegar ég þarf á að halda) og þora að biðja um launahækkun (þegar það á við).
Eftir verkefnið okkar í Nýsköpun og stofnun fyrirtækja í fyrravor hef ég fengið gríðarlegan áhuga á eflingu íslensks landbúnaðar og tel að við eigum mikið inni. Samtökin Beint frá býli eru að gera góða hluti og vonandi eiga enn fleiri bændur eftir að taka þátt í því verkefni. Ég heyrði m.a.s af því í sumar að þegar væri búið að koma á fót verslun sem byggir á svipaðri hugmynd og okkar var -þ.e. “milliliðalaus sala” frá bónda til neytanda (nema hvað okkar hugmynd var svo miklu miklu meira, að sjálfsögðu.. ).


Mér var bent á
Þetta er það sem ég hef alltaf haldið fram; að koffín sé ekki svo ólíkt sígarettum -ávanabindandi og skaðlegt. Loksins eru komin gögn sem styðja það.